Dnia 9 stycznia 2012 roku mija 150 rocznica narodzin dla nieba Sługi Bożej Pauliny Marii Jaricot (1799-1862), założycielki Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary i Żywego Różańca. Papieskie Dzieła Misyjne w Polsce, podobnie jak i te na całym świecie, pragną przeżyć Rok 2012 jako czas lepszego poznania życia i działalności Pauliny. Kościół w Polsce chce pomóc nam zbliżyć się do tej wielkiej córki francuskiej ziemi, która podobnie jak św. Teresa od Dzieciątka Jezus nigdy na misje nie wyjechała, ale wspierała je bardzo intensywnie i twórczo – duchowo oraz materialnie. Faktycznie, przez swojego brata przygotowującego się do pracy misyjnej w Chinach, Paulina poznała dramatyczną sytuację krajów misyjnych i zrozumiała konieczność działalności wśród nich. Aby to zadanie wypełnić, założyła Dzieło Rozkrzewiania Wiary i zainicjowała Żywy Różaniec.
Ogłoszenie przez Papieskie Dzieła Misyjne roku 2012 czasem szczególnego pochylenia się nad osobą Pauliny Jaricot, to kolejne „mrugnięcie okiem” Bożej Opatrzności w kierunku Rodziny Pallotyńskiej, która 22 stycznia 2012 rozpoczyna jubileusz 50-lecia kanonizacji św. Wincentego Pallottiego. W przeddzień 150 rocznicy śmierci Pauliny Jaricot, warto więc wspomnieć o tych dwóch wybitnych osobistościach XIX wieku, którymi Bóg posłużył się jak „zapałką, by rozpalić wielki ogień” wiary i miłości na świecie.
Urodzona w Lyonie 22 lipca 1799 roku, Paulina była współczesna Pallottiemu. Wspomniane przed chwilą Dzieło Rozkrzewiania Wiary zainicjowała w roku 1822, a Różaniec Misyjny w roku 1826. Inicjatywy te okazały się bardzo znamienne i nadzwyczaj płodne dla całego Kościoła. Znamienne, ponieważ Dzieło to było kierowane zarówno przez świeckich jak i przez duchownych; płodne, ponieważ rozwój Dzieła Rozkrzewiania Wiary w różnych krajach był tak szybki, że w 1922 roku Stolica Apostolska została niejako zmuszona nadać mu status Dzieła Papieskiego i ustanowić jego światową siedzibę w Rzymie.
Według tradycji pallotyńskiej, Wincenty Pallotti miał spotkać po raz pierwszy Paulinę Jaricot w 1835 roku, w klasztorze Trinità dei Monti przy Placu Hiszpańskim. Faktycznie, Paulina gościła w Rzymie za życia Pallottiego dwa razy: w 1835 i 1839 roku. Jak do tego spotkania miałoby dojść? Otóż, w 1835 roku Paulina ciężko zachorowała i za radą Jana Marii Vianneya, świętego proboszcza z Ars, udała się do Włoch, a konkretniej do Mugnano w pobliżu Neapolu, by prosić świętą Filomenę o łaskę zdrowia. Do sanktuarium św. Filomeny w Mugnano przybyła w sobotę 8 sierpnia 1835 roku. Była w takim stanie, że nie mogła poruszać się samodzielnie. 10 sierpnia, uczestnicząc we Mszy św. nagle poczuła, że dokonało się w niej coś nadzwyczajnego. Od tego momentu, zaczęła poruszać się w pełni samodzielnie. W drodze do i z Mugnano, Paulina zatrzymywała się w Rzymie. To właśnie wtedy miała spotkać Wincentego Pallottiego, który od razu rozpoznał w Fundacji tej młodej Francuzki coś ze swego Apostolato Universale. Dlatego też rok później, za pozwoleniem Kardynała-Wikariusza, Pallotti zaczą zapisywać do Dzieła Liońskiego członków Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.
Wzajemne przenikanie się obu Dzieł, na początku, nie przeszkadzało nikomu. Ale w 1837 roku papież Grzegorz XVI nakazał powołanie Centralnej Rady Dzieła Liońskiego w Rzymie, tak jak istniały już takowe w Lyonie i w Paryżu. Poprosił księdza Pallottiego, by zajął się organizacją tejże Rady. Pallotti oddał wtedy do dyspozycji Dzieła czterech członków Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego: kardynała Brigniole, który został jego prezesem, ojca Togni, księcia Pompeo Gabrielli i Giacomo Perelli. Na początku wszystko układało się bardzo dobrze. Ale dość szybko pojawiła się opozycja „bez imienia i bez twarzy”. Insynuowano, że Zjednoczenie Pallottiego jest przeszkodą w rozwoju Dzieła Liońskiego, gdyż jest jego niepotrzebnym duplikatem. W gruncie rzeczy, to nie o duplikat chodziło, ale o nazwę Dzieła Pallottiego: Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego. Przeszkadzała ona niektórym rzymskim hierarchom. Zaklinali się więc, że ją usuną z „horyzontu Kościoła”. 30 lipca 1838 roku zdarzyło się coś, co głęboko dotknęło samego Pallottiego i poruszyło całe jego Dzieło. Otóż, w czasie zebrania odbywającego się w zakrystii kościoła San Crisogono na Zatybrzu, abp Ignacy Cadolini, Sekretarz Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, przekazał ks. Wincentemu list następującej treści: „Apostolstwo Katolickie, pobożne stowarzyszenie całkowicie nieużyteczne i zbyteczne ma być rozwiązane, a jego członkowie mają zostać włączeni do Dzieła Francuskiego”. Pan Bóg potrafi jednak „pisać prosto po krzywych liniach”, i tylko dzięki Niemu oba Dzieła przetrwały do dni naszych. Więcej, rok 2012 łączy je wspomnianymi wyżej jubileuszami.
Ks. Franciszek Amoroso twierdzi, że trzy rzeczy św. Wincenty Pallotti cenił szczególnie u Pauliny Jaricot. Najpierw, apostolski zapał tej młodej i pięknej świeckiej kobiety; następnie, jej współpracę ze wszystkimi środowiskami w organizacji pomocy na rzecz misji; wreszcie, uniwersalność jej ducha, która sprawiała, że dzieliła się dobrami duchowymi i materialnymi z misjami na całym świcie. „Jesteśmy katolikami – powtarzano wtedy w środowisku Dzieła Liońskiego. W konsekwencji nie powinniśmy pomagać takiej czy innej misji, ale wszystkim misjom rozproszonym po całej ziemi: UBIQUE PER ORBEM”. Faktycznie, uniwersalny wymiar misyjnego zaangażowania Pauliny, wywarł ogromne wrażenie na Don Vincenzo. Nic więc dziwnego, że zaangażował się on, i to całym sercem, w rozpowszechnianie Liońskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary. Jest historycznie dowiedzione, że to Pallotti jako pierwszy zapoznał Rzym z tym Dziełem promując je nad Tybrem już od roku 1836. Niech ten „Rok z Pauliną Jaricot” będzie więc i dla nas okazją zbliżenia się do Sługi Bożej, która podobnie jak św. Wincenty Pallotti pragnęła ożywiać wiarę i rozpalać miłość na całym świecie wszelkimi stosownymi i koniecznymi środkami. „Jestem pierwszą zapałką – wyznała któregoś dnia Paulina, którą Bóg się posłużył, by rozpalić wielki ogień”.
W przeddzień 150. rocznicy narodzin dla nieba Pauliny Jaricot, 8 stycznia 2012 roku o godz. 12.30, w Bazylice Katedralnej św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie, odbędzie się uroczysta Msza św. Przewodniczyć jej będzie nasz współbrat, abp Henryk Hoser SAC, w latach 2005-2008 przewodniczący Papieskich Dzieł Misyjnych, założonych przez Sługę Bożą Paulinę Jaricot.
Ks. Stanisław Stawicki SAC
