FILIPINY – AZJATYCKA PERŁA CHRZEŚCIJAŃSTWA
CELE ZAJĘĆ
Po skończonych zajęciach uczeń:
METODY I FORMY ZAJĘĆ
MATERIAŁY I ŚRODKI DYDAKTYCZNE
PRZEBIEG ZAJĘC
ZAŁĄCZNIKI
Załącznik nr 1
Dawno, dawno, temu, gdy dziadkowie naszego rodu rządzili wioską na wyspie Mazua, pierwsi biali ludzie wylądowali na naszej ziemi. Łodzie przypominające wielkie ryby przybiły do brzegu. Nie wiedzieliśmy wtedy, że nasze życie tak bardzo odmieni się od tamtej chwili.
Przed przybyciem obcych życie na wyspie toczyło się spokojnie. Oddawaliśmy ofiary bogom lasów, gór i morza, by zachowały nas w dobrym zdrowiu i pomyślności. Po udanych polowaniach starsi wracali do wioski i spotykali się przy rytualnym piciu świętych napojów, które były nagrodą od bogów za odwagę i męstwo, którymi wojownicy wykazali się podczas polowania. Wódz wioski jako człowiek o wielkim poważaniu mógł posiadać dowolną liczbę żon. Nam wszystkim rozwody i małżeństwa przychodziły bardzo naturalnie. Gdy mężczyzna wypracował lub wykupił swoją przyszłą małżonkę, należała ona do niego. Gdy zachorowała lub nie była wierna mężowi związek zostawał unieważniony. Może odsuwało to poza wspólnotę wioski opuszczone kobiety, ale pozwalało nam oddalać problemy poza naszą wioskę.
Pierwsze spotkania z białymi ludźmi przebiegały w atmosferze poznania. Nasi zdolni młodzi uczyli się języka hiszpańskiego, zaś Hiszpanie próbowali opanować nasz dialekt. Dzieliliśmy się jedzeniem jak bracia. Łódź odpłynęła a na naszej wyspie zostało kilku przybyszów. Część z nich nauczała nowej wiary (chrześcijaństwa), zabraniała ślubu z wieloma żonami i rozwodów. Bardzo piętnowali nas za zwyczaj nabywania przyszłych żon od rodzin z których pochodziły.
Misjonarze mieli duży wpływ na naszą kulturę, leczyli nas, uczyli korzystania z narzędzi i kształcili naszą młodzież. Dzisiaj cała wioska przyjęła nowego Boga a misjonarze są dla nas bardzo ważni. Dzięki nim walki z innymi plemionami ustały a w wiosce nie panuje już głód tak jak poprzednio. Uczyłem się w chrześcijańskiej szkole, moje dzieci to chrześcijanie. Myślę, że dzięki nowemu Bogu przyszłym pokoleniom będzie żyło się lepiej naszej wyspie.
Pytania do tekstu:
Załącznik nr 2
1521 r. – pierwsza msza święta na odprawiona przez Hiszpanów na terytorium Filipin (związana z ekspedycją Ferdynanda Magellana, który zginął na terenie Filipin).
1565 r. – ekspedycja Legazpiego, początek podboju i chrystianizacji terytorium Filipin. Ewangelizacja metodą encomienda prowadzoną na koszt właścicieli ziemskich, którzy w zamian za ziemię i tubylców zobowiązywali się zadbać o zbawienie dusz Indian. System wymienny oparty na daninach i przymusowej pracy Indian nie okazał się skuteczny jako polityczna metoda chrystianizacji i europeizacji. Mimo dobrych chęci księży i fundacji kościołów, Indianie nie chcieli zaakceptować Kościoła jako instytucji w sojuszu z posiadaczami ziemskimi. Sukcesy duszpasterskie okazywały się tymczasowe.
1579 r. – biskup Salazar i inni misjonarze skrytykowali system encomienda i zaczęli pracować nad nowym. Organizowano wioski skupiające od 30 do 100 rodzin i przez pokojową współpracę ze starszyzną plemienia ewangelizowano wolnych Indian przekonując ich do zniesienia podziału kastowego Filipińczyków i innych złych praktyk.
1599 r. – Zakończono negocjacje między filipińskimi wodzami a królem Hiszpanii, na mocy których wodzowie oddawali swoje ziemie pod panowanie Hiszpanii i godzili się na chrystianizację swoich poddanych w zamian otrzymując opiekę wojskową i gwarancję bezpieczeństwa.
1578-1609 – Filipińczycy masowo i z entuzjazmem nawracają się na chrześcijaństwo, dzięki efektywnej pracy misjonarzy i rozwojowi dojrzałej duchowości chrześcijańskiej wśród autochtonów.
Załącznik nr 3
a) Tekst z informacjami dotyczącymi życia Kościoła na Filipinach
Na Filipinach zamieszkuje 76 milionów katolików. Stanowią oni 83% mieszkańców wyspy. Kościół katolicki na wyspie stanowi perłę w dorobku misjonarzy, którzy głosili Ewangelię w całej Azji, ale dopiero na Filipinach trafili na podatny grunt pod duszpasterstwo. Jan Paweł II odwiedzał Filipiny dwukrotnie oddając w ten sposób szacunek Filipińczykom i ich silnej wierze w 1981 i 1995. W 1995 zorganizowane zostały w stolicy Filipin -Manili Światowe Dni Młodzieży na których zgromadziło się 4 miliony ludzi.
Kościół katolicki Filipin ma na swoim koncie wielki dorobek w służbie kraju ponieważ przyczynił się do obalenia dyktatury Ferdynanda E. Marcosa. Arcybiskup Manili Jaime Sin wezwał w 1986r. do pokojowego marszu po ulicach Manili wymierzonego przeciw dyktatorskim rządom. W wiecu wzięło udział 7 milionów ludzi. To przesądziło o rezygnacji ze stanowiska znienawidzonego prezydenta.
Do kolejnej chlubnej karty we współczesnej historii Kościoła Filipin należy fakt, że Kościół prowadzi Katolicki Uniwersytet Ateneo w Manili. Jego renoma i prestiż są szeroko rozpoznawalne na świecie. Jest uznawany za jeden z najlepszych uniwersytetów na świecie.
b) Pytania do turnieju wiedzy o wydarzeniach z filipińskiej historii Kościoła
1.Ile procent mieszkańców Filipin jest wyznawcami katolicyzmu?
83%
2.Ile razy Jan Paweł II odwiedził Filipiny
Dwa w 1981 i 1995 roku
3.W jakim mieście odbyły się największe dotychczas obchody Światowych Dni Młodych. Ile uczestniczyło w nim ludzi.
Manila, 4 miliony ludzi
Katolicki Uniwersytet Ateneo
5.W jaki sposób Kościół Katolicki przyczynił się do obaleniu dyktatury Ferdynanda E. Marcosa na Filipinach?
Arcybiskup Manili Jaime Sin wezwał w 1986r. do pokojowego marszu po ulicach Manili wymierzonego przeciw dyktatorskim rządom F. E. Marcosa w którym wzięło udział 7 milionów ludzi
6.W którym roku Ferdynand Magellan przybił do brzegu Filipin?
1521r.
Załącznik nr 4
Z obchodami Wielkanocy na Filipinach łączy się zwyczaj procesji. Procesja ta jest organizowana każdego roku na czele prowadzona jest figurka Świętego Dzieciątka Jezus z Cebu. Zwyczaj procesji z Figurą Santo Nino de Cebu związany jest z uczczeniem roku 1521 w którym chrześcijaństwo dotarło do Filipin. Figurka Świętego Dzieciątka Jezus była darem Ferdynanda Magellana dla pierwszych nawróconych na chrześcijaństwo Filipińczyków. Każdego roku Filipińczycy w ramach dziękczynienia organizują procesje z Figurą. Miejscowi wierzą, że dotykając figury w dniu procesji dostępują łaski i Jezus spełni zaniesione do niego w ten sposób modlitwy. Dziesiątki tysięcy ludzi biorą udział w procesji, tłocząc się wokół figury.
Przed Wielkanocą w Wielki Piątek na Filipinach organizowane są pochody ludzi, którzy na pamiątkę śmierci Chrystusa, w intencji osób bliskich lub by odpokutować swoje grzechy biczują się lub dają się ukrzyżować. Popularność tego zwyczaju rośnie, każdego roku zgłasza się kilku ochotników aby przybito ich do krzyża na 10 minut. Ochotników przybija się do krzyża 10 cm. gwoździami. Widowisko ogląda kilkaset tysięcy ludzi.
Załącznik nr 5
Na zdjęciach przedstawiona procesja z figurą Św. Dzieciątka Jezus i zwyczaje pasyjne Filipińczyków
